De zomer is begonnen, de vakanties komen eraan en wat is het een heerlijk vooruitzicht als je denkt aan je vakantie. Je kunt het je al helemaal voorstellen en wat je daarmee eigenlijk doet, is die vakantie visualiseren. Je vormt plaatjes in je hoofd, en zelf doe ik dat al sinds ik me kan heugen, want dat is ook mijn manier om dingen te onthouden en te begrijpen.

Misschien herken je het wel als je dit leest. Ik visualiseer vaak en veel en een aantal jaren geleden ben ik door mijn kind ervan bewust geworden dat we beiden dyslectisch zijn, dus dat wij lastig woorden herkennen en kunnen schrijven. Inmiddels kan ik echter ook zeggen dat het een gave is gebleken, want ik heb nu een heel sterk ontwikkelde intuïtie en beeldvorming, wat mij super ondersteunt als mens, als trainer en als coach.

Het is al jaren voor mij zo vanzelfsprekend dat ik visualiseer, dat ik er ook al die tijd niet bij heb stil gestaan wat dit voor mijn leven betekent.

Ik durf te zeggen dat alles wat ik voor mijzelf wenste is uitgekomen. Ik weet nu al jaren dat juist doordat ik alles visualiseerde – er een plaatje van maakte, zeg maar – het al mijn realiteit was. Ik kon het voor me zien, kon al voelen hoe mijn ervaring zou zijn als ik het had bereikt. Of het nou een reis was of een nieuwe auto, een verbouwing, een nieuw type huis of het behalen van een of andere opleiding. Alles werd een plaatje en een beleving in het moment van wat ik voor mijzelf wenste. En ik wist dat de werkelijkheid daar altijd op volgde.

Nu weet ik dat het de beste manier is om te werken aan je wensen, gewoon door jezelf al in de staat van het zijn te brengen, het te voelen en te visualiseren dat je er al bent of al hebt wat jij voor jezelf wenst. Uiteraard is het geen wondermiddel om zaken voor elkaar te krijgen, het is geen trucje: je moet er ook echt het volste vertrouwen in hebben dat het gaat gebeuren.

Vertrouwen of wantrouwen?

Wees je er van bewust dat ook jij plaatjes in je hoofd maakt. Echter… de vraag is wat voor soort plaatjes? Is het een plaatje dat is gevormd vanuit wantrouwende gevoelens of vanuit een gevoel van vertrouwen? Wees je er ook van bewust dat jij hier de keus in maakt en dat alleen jij daar dan ook de verantwoordelijkheid voor moet nemen. Hoe je het wendt of keert en waar je ook voor kiest: de consequenties zijn voor jou. En vergis je niet, ook aan niets doen zitten consequenties. Dus wel iets om over na te denken, vind je niet?

Je denkt misschien dat gevoelens je overkomen. Dit is niet zo. Nee, jij gaat naar die gevoelens toe. Door gedachten toe te laten (negatief dan wel positief) bepaal jij wat jij voelt. Het klinkt bijna te gemakkelijk, denk je nu. Nou, het is toch echt iets waarvan ik je vraag om over na te denken. De oude psychologie wil ons laten geloven dat we misschien wel een trauma of angst in ons hebben waar we slachtoffer van zijn. Ik geloof niet in slachtoffer of dader… Dat leidt namelijk nooit tot een oplossing. Omstandigheden heb je niet altijd in de hand, echter hoe je met de omstandigheden om gaat heb je absoluut wel in de hand. Als je de oplossing buiten jezelf zoekt, dan geef je de macht uit handen en dan voel jij je machteloos. Zoek de oplossing in jou, want dat is het enige waar je macht over kan hebben, over “JEZELF”