Regelmatig hoor ik van mijn klanten dat ze last hebben van dit gevoel van frustratie: “Ik doe het gewoon niet goed.” Vaak zeggen ze dan: “Ik heb het gevoel dat ik mijn best doe om het iedereen naar het zin te maken maar op een of andere manier wordt dat dan juist een conflictsituatie. Ik begrijp er helemaal niets van en ondertussen  heb ik geen energie meer en weet niet wat ik fout doe laat staan dat ik weet hoe ik het wel goed kan doen.”

Herken jij dit gevoel ook? Lees dan welke vragen ik een klant met precies deze frustratie onlangs stelde, zodat hij daar helderheid over kon krijgen.

“Wat gebeurt er als je dit niet weet op te lossen?”

“Ik weet zeker dat ik me afsluit en dat ik hier niet blij van word en dat mijn vrouw en kinderen een afwezige man/vader ervaren. Dus ik denk dat ik nog minder energie ga krijgen en ik heb nu al eigenlijk haast niets.”

Ik stelde hem voor een Enneagram-test te doen om er achter te komen wat voor overlevingsgedrag hij gebruikt. Ik vertelde hem dat een mens alles doet om liefde te krijgen en pijn te vermijden. Het Enneagram laat zien welk gedrag je vertoont. Hij kwam uit op type negen: de bemiddelaar / vredestichter.

Klopt het dat je alles doet om de harmonie te bewaren?

“Ja dat klopt, wat heb je aan ruzie?”

Daar heb je wel een belangrijk punt, maar heb je dan wel echt vrede?

“Nou eigenlijk wel ja. Ik vind het ook niet zo erg om even mijn wensen opzij te zetten.”

Vertel, hoe is het dan in je hoofd?

“Daar heb ik eigenlijk nooit over nagedacht!”

Is het daar dan ook vredig en in harmonie?

“Als ik eerlijk ben, eigenlijk niet. Ik heb het meestal heel druk in mijn hoofd.”

Aha, je hebt het conflict buiten jou gesust, in ruil voor een conflict met jezelf?

“Zo heb ik er nog nooit naar gekeken, als je het zo zegt klopt dat zeker. Mensen vinden mij de rust zelve, maar zo ervaar ik het van binnen helemaal niet.”

Ik kan me voorstellen dat je helemaal gek wordt. Je doet je best om de harmonie te bewaren, en dat lukt niet echt. Ondertussen ook nog al die herrie in je hoofd.

“Nou je slaat de spijker op zijn kop, wat fijn dat er nou eindelijk iemand is mijn strijd begrijpt.”

Ik vertelde hem vervolgens dat er maar één belangrijke vorm van harmonie is en dat is harmonie in  jezelf. Het vraagt eerlijkheid naar jezelf om dat te erkennen. Liefde is wat elk mens wil: je wil je geaccepteerd voelen en je wil aardig gevonden worden. Je doet heel veel om je geliefd te voelen. Je gaat zelfs  zover dat je jezelf niet laat zien zoals je echt bent. Je bent op die manier niet eerlijk naar jezelf, maar dus ook niet naar de ander.

“Goh, ik had niet gedacht dat er zoveel bij mijzelf ligt, eigenlijk is het ook wel een opluchting want ik weet nu dat ik dat kan veranderen. Ik weet nog niet goed hoe, maar ik heb er nu meer zicht op.”

Heb je antwoord gekregen op je vraag?

“Meer dan dat, het maakt mij nieuwsgierig naar wat er nog meer mogelijk is, als jij al in één gesprek mij inzicht geeft in een deel van mijn probleem is echt een grote opluchting voor me.”

Hoe voel jij je nu?

“Gek genoeg heb ik veel meer rust van binnen en ik voel dat ik wat energie terug heb. Ik ben onder de indruk, dankjewel. Ik wil heel graag met jou verder ontdekken hoe ik nog meer rust kan krijgen in mijn leven.”

Ik heb met hem het juiste traject besproken en inmiddels weet hij wie de belangrijkste persoon is: “hijzelf”. Hij weet nu hoe hij de vrede kan bewaren, maar nu in zichzelf. En dat is wat uiteindelijk de echte harmonie geeft en in die harmonie ben je persoon die je wil zijn, met liefdevolle eerlijkheid.