Ken je het gevoel, dat je weet ik moet eigenlijk een andere weg in en dat er dan direct  allerlei argumenten komen die het voor jou heel plausibel laten lijken om het toch maar niet te doen? Waarschijnlijk ligt daar angst onder… angst om een verkeerde beslissing te nemen, denken dat het zo erg allemaal niet is en dat je het makkelijk nog even vol kan houden, want je wil het toch niet zo makkelijk opgeven.

“Doorzetten” hoor je jouw moeder zeggen. Sommige dingen zijn nou eenmaal zo en die moet je met opgeheven hoofd doen en daar niet over klagen. Er zijn tenslotte veel ergere dingen waar jij je druk om kan maken, allemaal stemmetjes die je klein houden, om het vooral te laten zoals het is.

Ook je omgeving werkt nou niet bepaald mee. Althans, de personen die jou echt kennen, weten waarschijnlijk al waar jouw passie ligt. Met alle consequenties van dien blijf je vaak te lang aanmodderen. Zonder dat je het in de gaten hebt, creëer je zo op den duur voor jezelf een energielek. Als je heel eerlijk bent naar jezelf weet je best dat het de angst in de vorm van onzekerheid is, waarom je kiest voor de “zogenaamde” comfortabele weg.

De sleutel

Wat jij je af moet vragen is of deze weg wel zo comfortabel is? Ik kan je zeggen dat dit zeker niet zo is. Je energie gaat niet naar dat wat je blij maakt en je kan niet je volledige potentie leven. Eigenlijk heb jij jezelf gevangen gezet. Ik heb echter nieuws voor je: de sleutel heeft altijd aan de binnenkant gezeten. Waarom zet jij jezelf niet vrij? Deze ervaring zal je meerdere keren in je leven meemaken, want schepen achter je verbranden is dan niet makkelijk,  het is echter wel absoluut noodzakelijk wil je alles uit jezelf en jouw leven halen.

Dit is ook meerdere keren in mijn leven het geval geweest. Pas geleden nog heb ik weer een schip achter me kunnen verbranden. Ik kan je zeggen dat dit een opluchting voor me is en ik voel me inderdaad super bevrijd. Ik heb namelijk een aantal werkzaamheden afgestoten, waardoor ik me nu volledig kan richten op de activiteiten waar mijn hart echt sneller van gaat kloppen.

Voordat ik deze beslissing echter had genomen kwam er heel onverwachts de oude angst van tekort bij me boven. Ik wist dat het een oude emotie was en toch speelde die even een rol. Uit de activiteiten die ik nu afstoot haalde ik een inkomen. De angst die ik voelde, was dat ik niet wist of ik met de nieuwe koers dat stuk inkomen kan aanvullen. Met andere woorden, kom ik dan niet tekort?

Toen ben ik met mijzelf in gesprek gegaan en heb mij de vraag gesteld Wat geeft mij echt de meeste vervulling in mijn leven? Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Op dat moment besefte ik welke keus ik had gemaakt. Dat ging weliswaar niet zonder emotie, maar al heel snel voelde ik alle energie in mijn lijf stromen en ik wist dat ik de juiste beslissing had genomen.

Worstel jij met een beslissing die je diep van binnen wil maken? Zet de eerste stap en maak een afspraak voor een voordelige eerste stap.